ऑस्ट्रेलियामध्ये ड्रॅग रेसिंग हा एक प्रचंड लोकप्रिय खेळ आहे. काहींना स्वतःच्या गाड्या शर्यतीत उतरवायला आवडते, तर आपल्यापैकी बरेच जण फक्त बाजूला उभे राहून पाहण्यातच समाधानी असतात.

दुर्दैवाने, ऑस्ट्रेलियातील ड्रॅग रेसिंगमध्ये दोन समस्या आहेत: मेलबर्न आणि अॅडलेड. मेलबर्नच्या काल्डर पार्कमध्ये फक्त स्ट्रीट मीटिंग्ज होतात आणि अॅडलेडच्या एआयआरने आपले दरवाजे पूर्णपणे बंद केले आहेत.

यामागील कारणांवर तुम्ही रात्रभर वाद घालू शकता, पण थोडक्यात सांगायचे झाल्यास, ऑस्ट्रेलियाच्या दक्षिण भागातील ड्रॅग रेसर्सची सध्या परिस्थिती खूप कठीण आहे. याचा अर्थ असा की, सायमन लाझारेव्स्कीसारख्या स्पर्धात्मक ड्रॅग रेसर्सना केवळ एक संधी मिळवण्यासाठी हजारो किलोमीटरचा प्रवास करावा लागतो.

सायमनला त्याच्या मोपार गाड्या आवडतात आणि त्याला रेसिंग करायलाही आवडते, त्यामुळे त्याने या दोन आवडींना एकत्र करून एक आकर्षक मोपार रेस मशीन तयार केली हे स्वाभाविकच होते. मात्र, ही त्याची पहिली अवजड मालवाहू गाडी नाही; तो पूर्वी एका दुर्मिळ VJ हार्डटॉप गाडीने रेस करायचा, पण तिला 'केज' (सुरक्षा पिंजरा) नसल्यामुळे तिचा वेग थोडा जास्तच होऊ लागला होता. आजकाल ती VJ हार्डटॉप गाडी एक अनमोल कौटुंबिक वारसा आहे — “मला आठवतंय, मी चार वर्षांचा असताना बाबांसोबत ती आणायला गेलो होतो,” सायमन सांगतो — त्यामुळे तो अशा वस्तूचे तुकडे-तुकडे करणार नव्हता.

मात्र, त्याला माहित होतं की कुठे मोटर किंवा गिअरबॉक्स नसलेली, बऱ्यापैकी खराब अवस्थेतील एक जुनी पेसर हार्डटॉपची बॉडी आहे, म्हणून त्याने ती लगेच विकत घेतली. आता, एका अस्सल पेसरमध्ये फेरफार केल्याबद्दल सायमनला घेराव घालण्याच्या तयारीत असलेल्या मोपारच्या निष्ठावान चाहत्यांकडून येणाऱ्या द्वेषपूर्ण पत्रांचा पूर येण्याआधी, तुम्ही त्याचं म्हणणं ऐकून घेतलेलं बरं.

"जेव्हा मला ती गाडी मिळाली, तेव्हा तिची अवस्था खूपच वाईट होती. ती कचऱ्यात टाकण्याच्या मार्गावर होती आणि मला असं वाटतं की मी तिला वाचवलं," तो स्पष्ट करतो. भंगारात रूपांतरित होण्यापेक्षा रेसर म्हणून पुनर्जन्म घेणे अधिक चांगले.

मला प्रो स्ट्रीट लूक खूप आवडतो आणि मला वाटले की या शैलीत बनवलेली यापैकी एक गाडी खूप छान दिसेल. त्यांना अमेरिकन लूक आहे, पण तरीही त्या ऑस्ट्रेलियन आहेत आणि लोकांना त्या आपलेशा वाटतात.

मूळतः लाल पट्ट्यासह पांढऱ्या रंगाची असलेली पेसरची बॉडी मोठ्या धातूकामासाठी सायमनच्या शेडमध्ये ओढून आणण्यात आली, जे काम चाकांच्या टब कापून आणि कार्ट-स्प्रिंग रिअर सस्पेंशन काढून सुरू करण्यात आले.

सायमनने, त्याचा चांगला मित्र मारिनो प्रोदानच्या मदतीने, पेंट आणि रोलकेज वगळता गाडीचे बाकी सर्व काम शेडमध्ये केले. यामध्ये ३०×१२ स्लिक्स बसतील इतके मोठे व्हील टब्स वेल्डिंग करणे, मागील चाकांच्या ओपनिंगची पुढची कडा वाढवणे आणि स्ट्रेंज/एव्हीओ कॉइल-ओव्हर्ससह लॅडर-बार सस्पेंशन सेट-अप बसवणे यांचा समावेश होता.

फ्रेम कनेक्टर्स देखील बसवण्यात आले आणि त्यानंतर, या सर्वांना एकत्र जोडणाऱ्या १०-पॉइंट माइल्ड स्टीलच्या 'केज'साठी शेल झागारी इंजिनिअरिंगकडे पाठवण्यात आले. तिथून हार्डटॉप रंगाचे काम पूर्ण करण्यासाठी जॉन वॉकर क्रॅश रिपेअर्सकडे गेला. तिथल्या कारागिरांनी लांब, कोनीय पॅनेल्सना प्रोटेक क्रायस्लर मर्क्युरी सिल्व्हर रंगाचा लेप दिला.

“त्यांनी माझी खूप चांगली काळजी घेतली,” जॉन वॉकर आणि प्रोटेक पेंट्सबद्दल सायमन म्हणतो. “त्यांचे खूप खूप आभार मानायला हवेत.” त्याच लोकांनी इंजिन बेला सपाट केले आणि अनावश्यक छिद्रे वेल्ड करून बंद केली, ज्यामुळे ४७०-क्यूबच्या मुख्य इंजिनवरून तुमचे लक्ष विचलित करणारी कोणतीही गोष्ट शिल्लक राहत नाही.

सायमनने इंजिन स्वतःच बनवले. तो बरीच इंजिने (मुख्यतः जीएमची) बनवतो आणि त्यासोबतच त्याचा हिप्पो रेस इंजिनिअरिंग (0412 440 472) नावाचा एक छोटासा जोडधंदा आहे. हिप्पो हे नाव जुन्या व्हीजे हार्डटॉपवरून आले आहे आणि आता तेच नाव रूढ झाले आहे.

ANDRA च्या सुपर स्टॉक ब्रॅकेटमधील मॉडिफाईड सेडान उप-वर्गात भाग घेण्याच्या उद्देशाने, सायमनने नियमावलीच्या मर्यादित चौकटीत राहून इंजिन तयार केले. याचा अर्थ होता फ्लॅट टॅपिट कॅम, फॅक्टरी ब्लॉक आणि हेड्स, आणि नायट्रस, ब्लोअर किंवा टर्बोशिवाय एकच कार्ब्युरेटर.

मोपारचे सर्वोत्तम ४७० क्यूब्स — इंडी सिलेंडर हेड्सच्या रॉकर कव्हर्समुळे फसू नका; सायमन ते वापरतो कारण त्यातून गळती होत नाही.

“फोर्डवाल्यांकडे SVO ब्लॉक्स असतात; शेव्हीवाल्यांकडे बो-टाय असतात; माझ्याकडे १९६७ चा मोपार आहे,” सायमन गंमतीने म्हणतो. “यामुळे जिंकण्याचा आनंद आणखी गोड लागेल.”

त्या '६७ च्या ४४० ब्लॉकमध्ये ऑफसेट-ग्राउंड फॅक्टरी स्टील क्रँक आणि ईगल रॉड्स वापरले आहेत, ज्यामुळे ४७० क्यूब्स मिळतात. सायमनने त्याचे बहुतेक मशिनिंगचे काम घरीच केले — फक्त ब्लॉक बोर करणे आणि क्रँक ग्राइंड करणे त्याला जमले नाही, पण त्याने त्याच्या घरच्या गॅरेज आणि मशिन शॉपमध्ये रॉस पिस्टन्स फ्लाय-कट केले आणि मोपार स्टेज-VI हेड्स पोर्ट केले. लेथ, मिलिंग मशीन आणि इतर अनेक उपयुक्त उपकरणे असणे सोयीचे ठरते, नाही का?

सायमनने गाडीचे सध्याचे मालक, मॅट सॉयर यांना मदत केल्यानंतर, दिवंगत स्कॉट जिओफ्रिऑन यांच्या प्रो स्टॉक डॉज डेटोनामधून MSD 7AL2 मिळवण्यात आले. “माझ्या गाडीत ७ सेकंदांची कामगिरी करण्याची क्षमता आहे,” सायमन म्हणतो. “माझं ध्येय मंगळावर जाण्याचं आहे, पण जर मी फक्त चंद्रावर पोहोचलो तरी मी आनंदी होईन.”

त्या हेड्समध्ये उत्तम दर्जाच्या गोष्टी आहेत: टायटॅनियम व्हॉल्व्ह, मॅनली स्प्रिंग्स आणि टायटॅनियमचे १०-डिग्री रिटेनर्स व लॉक्स, आणि हे सर्व चालवण्यासाठी क्रेन व इंडी रॉकर गिअर वापरले आहेत. स्पर्धेसाठी बनवलेले असल्यामुळे, सायमन अर्थातच कॅमचे तपशील देणार नाही, पण आम्ही तुम्हाला सांगू शकतो की हे एक मोठे आणि मजबूत युनिट आहे आणि हे इंजिन सुनोको रेस फ्युएलवर चालते. एकूण, हे क्रँकवर ७२० एचपी पॉवर निर्माण करते. हवा आत घेण्यासाठी मोपार एम१ इनटेक आणि एचपी-सिरीज १०५० डोमिनेटर कार्ब आहे, जे बोनेटवर लावलेल्या मोठ्या स्कूपमधून हवा खेचते. तर, या इंजिनला हवा पुरवण्यासाठी दोन हॉली ब्लू पंप्स आहेत, जे डिक्कीमधील १६ व्होल्टच्या टर्बोस्टार्ट बॅटरीला हाताळण्यासाठी सुधारित केले आहेत. ॲक्सेसरीज चालवण्यासाठी एक १२ व्होल्टची बॅटरीसुद्धा आहे.

बहुतेक लोकांना वाटतं की सायमन वेडा आहे कारण तो तुलनेने स्वस्त पंपांची जोडी वापरतो, पण त्याच्या मते आतापर्यंत त्यांनी आपलं काम चोख बजावलं आहे. मात्र, त्याच्याकडे शेल्फवर एक अवाढव्य प्रॉडक्ट इंजिनिअरिंग पंप पडून आहे, जो बसवण्याची वाट पाहत आहे. पण आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे, सायमनच्या मते त्याचं इंजिन तितकं काही खास नाही.

"माझ्या मते हे इंजिन एक उत्तम ब्रॅकेट इंजिन आहे," तो म्हणतो. कमी क्षमतेचे एक बिग-ब्लॉक इंजिन नियोजित आहे, ज्यामध्ये उत्तम हेड्स आणि ॲल्युमिनियम रॉड्स वापरले जातील आणि ते अधिक शक्ती निर्माण करण्यासाठी जास्त वेगाने फिरेल. लहान इंजिनचा अतिरिक्त फायदा हा आहे की, ४७० घन इंची इंजिनसोबत वजनाचा नियम (७.५ पौंड/घन इंच) मोडण्यासाठी त्याला सध्या गाडीतून १२० पौंड शिशाचे वजन कमी करावे लागते, जे तो कमी करू शकेल.

तर तुम्हाला जो प्रश्न विचारायचा आहे तो हा की, ही गाडी किती सेकंदात धावली आहे. ९.८२ सेकंदात १३७ मैल प्रति तास हा आकडा तुम्हाला कसा वाटतो? ज्या इंजिनला प्रत्येक रननंतर रॉकर कव्हर्स काढण्याची गरज पडत नाही आणि जे फक्त ६४०० आरपीएमवर आपली सर्वोत्तम शक्ती निर्माण करते, त्याच्यासाठी हा आकडा वाईट नाही. आणि हेसुद्धा फूटब्रेक दाबून गाडी सुरू केल्यावर!

दिसायला आकर्षक शिफ्टर आहे, नाही का? टर्बो ॲक्शन SCS चीता हा मोपार परफॉर्मन्स कॅटलॉगमध्ये उपलब्ध होता आणि सायमनला तो खूप आवडतो. “मी '९४ पासून हे शिफ्टर्स वापरत आहे; ते अप्रतिम आहेत. तुम्ही जर एक विकत घेतलात, तर तो तुमचा शेवटचा शिफ्टर असेल.”

मोठ्या हार्डटॉपमध्ये ट्रान्सब्रेकसह पूर्ण मॅन्युअल ७२७ टॉर्कफ्लाईट इंजिन आहे, पण टायरवर फक्त काही मोजक्याच फेऱ्या झाल्यामुळे, कन्व्हर्टरला अजून सेट करण्याची गरज आहे — बटणाने सुरू होणाऱ्या लाँचमुळे टायरवर खूप जास्त ताण येत आहे. तो सध्याच्या क्लास इंडेक्सपेक्षा (ए/एमएसए इंडेक्स ९.८४ सेकंद आहे) किंचित कमी वेळेत गाडी चालवत आहे हे लक्षात घेता, सायमनला आणखी काही दशांश सेकंद कमी करायचे आहेत. एकदा का कन्व्हर्टर व्यवस्थित बसला आणि व्हीली बार लावले की, तो खऱ्या अर्थाने चांगली कामगिरी करू शकेल.

GRUNT इंजिन: क्रायस्लर बिग-ब्लॉक 470ci कार्ब्युरेटर: 1050 HP डोमिनेटर मॅनिफोल्ड: मोपार M1 हेड्स: मोपार स्टेज VI पोर्टेड पिस्टन्स: रॉस 12.9:1 फोर्ज्ड क्रँक: 4340 स्टील फॅक्टरी, ऑफसेट ग्राउंड, 3.88 इंच स्ट्रोक रॉड्स: ईगल 7.1 इंच कॅम: सिक्रेट स्क्विरल इग्निशन: 7AL2, HVC कॉइल, 8.8mm लीड्स एक्झॉस्ट: फोर-इन-वन हेडर्स, टू-इंच प्रायमरी

शिफ्ट ट्रान्समिशन: टॉर्कफ्लाईट ७२७, पूर्ण-मॅन्युअल, रिव्हर्स पॅटर्न कन्व्हर्टर: टीसीआय आठ-इंच डिफ: नऊ-इंच, ४.११ गिअर्स, ३५-स्प्लाइन ॲक्सल्स, फुल स्पूल

BENEATHBrakes: Valiant discs & calipers (f), Commodore discs & calipers (r)Springs: Standard (f), Strange (r)Shocks: 90/10 (f), AVO adjustable (r)Suspension: Standard (f), ladder bar (r)

रोलिंगरिम्स: सेंटर लाइन कॉन्वो प्रो, १५×४ (पुढचे), १५×१० (मागचे)रबर: मोरोसो १७५ (पुढचे), गुडइयर ३०×१२ स्लिक्स (मागचे)

इंटिरिअर: वुडग्रेन, सीट्स: जॅझ रेस, विनाइल कव्हर्स, गेजेस: ऑटो मीटर अल्ट्रालाइट, स्टिरिओ: पायोनियर, चार-इंची स्पीकर्स, रोलकेज: १०-पॉइंट माइल्ड स्टील, शिफ्टर: टर्बो ॲक्शन SCS चीता

मारिनो प्रोदान; गुन्ना; झागारी इंजिनिअरिंग (08 8369 1888); जॉन वॉकर क्रॅश रिपेअर्स (08 8344 9299); प्रोटेक पेंट्स; आणि माझी प्रिय पत्नी, मिमी

मार्डी नाईटने तिची व्हीजी व्हॅलियंट ११ वर्षांपूर्वी विकत घेतली होती आणि आता त्यात गेल्या वर्षी बनवलेले नवीन २६५ इंजिन बसवल्यानंतर, ती लवकरच पुन्हा ट्रॅकवर परतण्याची आशा करत आहे.